>> Επιστροφή <<

 

Υπάρχει λόγος;

Αν κάναμε μια έρευνα στους συμπολίτες μας σχετικά με το μή χρήσιμο λάδι, είναι βέβαιο ότι θα διαπιστώναμε πως η μεγάλη πλειοψηφία πιστεύει ότι αφού προέρχεται από "βρώσιμο" φυτικό λάδι (ελιάς ή σπορέλαιο) είναι "αγνό" προϊόν και επομένως δεν μολύνει, δηλαδή δεν αποτελεί "ρύπο".

Όμως αυτό απέχει πολύ απ' την αλήθεια:
Όταν τα λάδια τηγανίσματος ή το παχύρευστο υπόλοιμα των δοχείων "μούργα" δεν ανακυκλώνονται θα καταλήξουν στο νεροχύτη, δηλαδή στο αποχετευτικό δίκτυο και θα μολύνουν το περιβάλλον.

Συγκεκριμένα, 1 λίτρο λαδιού μολύνει σχεδόν 1 εκατομμύριο λίτρα νερού, ποσότητα ικανή να καλύψει τις ανάγκες σε νερό για ένα άτομο για 14 χρόνια.

Σήμερα υπάρχουν σε αρκετές πόλεις σημεία συγκέντρωσης και εταιρείες αξιοποίησης (ανακύκλωσης). Το λάδι που συγκεντρώνουν το μετατρέπουν σε βιοκαύσιμο. Τι μπορούμε όμως να κάνουμε όταν δεν έχουμε τέτοια δυνατότητα, όπως για παράδειγμα όσοι ζουν στην επαρχία;

Μια πολύ καλή λύση είναι η σαπωνοποίηση... Προσφέρεται για όσους δεν έχουν την ευκολία της ανακύκλωσης ή έχουν το μεράκι και τη διάθεση να φτιάξουν το δικό τους σαπούνι. Και δεν είναι τόσο δύσκολη!
Κάπως έτσι γινόταν τα παλιά τα χρόνια που δεν πέταγαν τίποτα. Το σαπούνι που χρειάζονταν το κάθε σπίτι το έφτιαχνε μόνο του. Μάζευαν λάδια κακής ποιότητας, ή τη μούργα του λαδιού, όταν άδειαζε κάποιο βαρέλι, ή τα χρησιμοποιημένα λάδια (για παράδειγμα το τηγανόλαδο). Έβραζαν τα λάδια με καυστική ποτάσα και έφτιαχναν το σαπούνι τους.

Πως γίνεται λοιπόν: ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ

Δοσολογία:

Δοκιμάστε να προσαρμόσετε τη δοσολογία
σε αυτό που σας βολεύει
  •  
  •  
  •  
  •  γραμμάρια αλάτι.

Παρασκευή:

Θα περιγράψουμε την «κρύα» μέθοδο γιατί είναι πιο απλή. Μας χρειάζεται ένα δοχείο (κατά προτίμηση ανοξείδωτο) χωρητικότητας ανάλογης με τη δοσολογία.
Για παράδειγμα για δόση "10" που αντιστοιχεί σε 1 λίτρο νερό κτλ. είναι αρκετή μια μεσαία χύτρα μαγειρέματος.
Ρίχνουμε πρώτα το νερό και μετά λίγο - λίγο και ανακατεύοντας την καυστική σόδα ή ποτάσα μέχρι να διαλυθεί. Κατά τη διάλυση αναπτύσεται θερμότητα (εξώθερμη αντίδραση) και το διάλυμα έχει ήδη ζεσταθεί. Οστόσο ελέγχουμε τη θερμοκρασία να είναι στους 45 - 50 βαθμούς κελσίου. Αν είναι παραπάνω περιμένουμε να κατέβει, αλλιώς ζεσταίνουμε το διάλυμα μέχρι να έχει τη θερμοκρασία που θέλουμε. Κατόπιν ρίχνουμε το λάδι ανακατεύουμε λίγο. Το πρωί ανάβουμε δυνατή φωτιά να βράσει το σαπούνι μας και προσθέτουμε το αλάτι και ανακατεύουμε συνέχεια. Η φωτιά δεν χρειάζεται να είναι πάρα πολύ δυνατή αλλά να σιγοβράζει. Μπορούμε να ρίξουμε και φύλλα δεντρολίβανου, λεβάντας ή δάφνης για να το κάνουμε αρωματικό. Θέλει περίπου μια ώρα για να δέση. Αν το μίγμα μας είναι καθαρό και δεν έχει καντήλες με λάδι σημαίνει ότι το σπουνάκι μας πέτυχε.
Όταν είμαστε σίγουροι ότι το σαπούνι μας έπηξε το βγάζουμε με προσοχή από την φωτιά για να μην καούμε και το τοποθετούμε σε καλούπια όχι πολύ ψηλά για να μπορούμε να το κόψουμε μετά. Όταν είναι χλιαρό ακόμα μπορούμε να το χαράξουμε για να το κόψουμε πιο εύκολα στο μέγεθος που θέλουμε όταν κρυώσει. Το αφήνουμε 2-3 μέρες σε σκιερό και δροσερό μέρος να στεγνώσει και μετά το κόβουμε στο μέγεθος που θέλουμε. Το σαπούνι μας είναι έτοιμο αλλά όσο περισσότερο το αφήσουμε να ξεραθεί τόσο καλύτερο θα γίνει.

Προφυλάξεις:

  • Προσέχουμε να έχουμε το χέρι μας τεντωμένο και το κεφάλι μας μακρυά απ' τη χύτρα ώστε να μην αναπνεύσουμε αναθυμιάσεις.
  • Φοράμε γάντια μιας χρήσης και γενικά αποφεύγουμε να έρθουν σε επαφή οι καυστικές ουσίες με το δέρμα και τα μάτια μας.
  • Αν είμαστε σε δωμάτιο καλό είναι να έχουμε ανοικτό κάποιο παράθυρο.
  • Εννοείται ότι δεν αφήνουμε μικρά παιδιά να πλησιάσουν.

Πηγές:

SoapCalc
TEACH SOAP
ΦΤΙΑΧΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ
Φυσικά καλλυντικά, αλχημείες & ελιξίρια
aromacooking

Οδηγίες σε βίντεο:


Σαπούνι Μέρος 1

Σαπούνι Μέρος 2

Σαπούνι Μέρος 3
Ανακύκλωση

 


>> Επιστροφή <<